Tuesday, October 9, 2018

तान-टेंशन-depression

😥😑🤐
सध्याच्या #so_called फास्ट जीवनातला सर्रास वापरला जाणारा "शब्द" . या शब्दाला उच्चारण्यासाठी वयाची कुठलीही अट लागत नाही . अगदी ४ - ५ वी मधलं पोरग बी म्हणतंय ; " लै टेंशन आलंय मला " . कशाचं , तर अभ्यासाचं .
म्हणजे या " #टेंशन_तान " ची झळ कुठपर्यंत आहे याचा विचार करण्याची गरज आहे आता .
शालेय जीवनात अभ्यासाचं " #टेंशन " .
होमवर्क नाही केला तर उद्या शिक्षक काय म्हणतील / काय करतील याच " #टेंशन " .
१० वी , १२ वी च्या रिझल्ट नंतर , कमी मार्क्स पडले आणि आता घरचे काय म्हणतील या " #टेंशन " मुळे कित्येक आत्महत्या होतात . याचा आकडा वर्षोनुवर्षे वाढतच जातोय . आता तर रिझल्ट लागायच्या आधीच , ' काय रिझल्ट लागेल / किती मार्क्स मिळतील ' या " #टेंशन " मुळे पण आत्महत्या होतायत .
इथला हा " #तान_टेंशन "
मार्क्स मिळवल्यानंतर हव्या त्या कॉलेज / इन्स्टिट्यूट मध्ये प्रवेश मिळेल का , याच परत " #टेंशन " .
मिळालंच , तर त्या नवीन वातावरणात टिकून राहण्याचं वेगळं " #टेंशन " .
दिवसेंदिवस हे " #टेंशन_तान " वाढतच जातं . कमी कधीच होत नाही . कॉलेज मध्ये असणाऱ्या भरमसाट ' अभ्यास , नोट्स , प्रोग्राम्स , प्रोजेक्ट्स ' या सर्वाना पार करत " Exam " च " #टेंशन " . प्रत्येक सेमिस्टर ला वाढत जाणारं " #टेंशन " .
लहान असताना आपल्या प्रत्येकाला एक गोष्ट कायम सांगण्यात येते -
' फक्त १० वी पर्यंत मन लावून अभ्यास करा त्यानंतर काहीच टेंशन नसतं . लगेच १२ वी येते . तेव्हा , फक्त १२ वी पर्यंतच टेंशन असतं रे , परत सगळं निवांत असतं . कशीबशी १२ वी होते , तर आता तुज्या आयुष्याला नवीन वळण मिळणार आहे , so मन लावून अभ्यास कर .'
असं बोलणं प्रत्येकाने अनुभवलेलं असत . .. 🛐
असो ....!!!
कॉलेज मध्ये सगळ्या गतिरोधकांना पार करून परीक्षा देण्याचा टाइम येतो . तिथे तर सगळ्यात भयंकर " #टेंशन ". परीक्षा होते , रिझल्ट च्या वेळेस किती ' बॅक ' राहिले याचं " #टेंशन " .
त्या " #टेंशन " मधून पार पडलो की सर्वात मोठं " #टेंशन " येतं ; " नौकरी / जॉब " .
हा " #तान " कधीच कमी होत नाही , किंबहुना कधीच कमी होणार नसतो .
नौकरी तरी कुठे धड मिळते . सध्याच्या परिस्थितीत १०० जागा असतील तर ४०००० - ५०००० फॉर्म्स असतात . मग तिथल्या परीक्षेचं " #टेंशन " .
एवढ्या सगळ्यांमधून माझा नंबर लागेल का नाही या " टेंशन " मुले कितीतरी जीव जातायत .
बेरोजगारीचा " #तान " सर्वात गंभीर विषय आहे . या बेरोजगारीच्या
" #टेंशन " मधून आज शेकडो आत्महत्या होतायत .
सरकारी नौकरी मध्ये जाण्यासाठी हि भली मोठी आणि अशक्य अशी स्पर्धा पाहता , खाजगी कंपन्यांमध्ये गर्दी वाढतेय .
त्याचा फायदा हे खाजगी कंपन्यांवाले अगदी मनसोक्त घेतात . त्यांना माहित असतं आपण या एम्प्लॉई ला कसाही त्रास दिला तरी नौकरी जाण्याच्या भीतीने आणि पुढच्या " #टेंशन " मुळे हे एम्प्लॉई काहीही वाकडं करू शकणार नाहीत .
खाजगी कंपन्यांमधील असणारा " #तान " मी स्वतः अनुभवलाय .
शिफ्ट ८ तासांची असूनसुद्धा जबरदस्तीने १२ - १४ काम करवून घेतलं जातं . पगार पण तुटपुंजा . या पगारामध्ये स्वतःच भागवायच का गावाकडे घरी असलेल्या म्हाताऱ्या आईबापाकडे लक्ष द्यायचं ह्या " #टेंशन " मुले अनेक तरुण नाईलाजाने वेगवेळ्या वाईट मार्गाला लागलेले मी पाहिलेत . आणि अश्या वेळेस जाणूनबुजून टोचून बोलणारे
" नातेवाईक - पाहुणे मंडळी - मित्र कपंनी " यामुळे तर " #टेंशन " आजून वाढतं .
अगदी मरमर करून काम केल्यानंतर सुद्धा ' वरिष्ठ - मॅनेजर - बॉस ' यांच्याकडून अगदी हिन वागणूक / शिव्या / असभ्य वागणूक मिळते . तेव्हा तर भयंकर " #टेंशन " येतं . त्यातुन काही वेळेस नको तो मार्ग नाइलाजाने वापरावा लागतो .
आपण काही स्पष्टीकरण द्यायला गेलो आणि वरिष्ठांचा / मॅनेजर चा #इगो दुखावला तर विनाकारण आपला जॉब जाईल .
दुसरीकडे जॉब मिळेल का नाही याच परत #टेंशन.
बॅचलर लाईफ मध्ये खूप जास्त फरक कदाचित पडत नाही . परंतु , लग्न झालेल्याला वरिष्ठाचा इगो सांभाळत चूक नसतानाही शिव्या / असभ्य वर्तणूक / राजकारण सहन करावंच लागत .
नाहीतर नौकरी जाण्याचं #टेंशन.
अचानक नौकरी गेली तर घर कसं चालवायचं याच #टेंशन .
या #टेंशन मुळे तरुणाईमध्ये "depression च " प्रमाण खूप वाढत आहे .
त्यामुळे विनाकारण घरोघरी होणारी भांडणे / कुरबुरी यांचं वेगळंच टेंशन
नौकरी मधील राजकारणाचा नाहक बळी कित्येक तरुण आज होतात . ' आपली खुर्ची जात असेल तर खालच्याचा बळी द्या , भले त्याची काही चुकही नसेल ' - याचा वापर तर पुरेपूर केला जातो .
आजच्या फास्ट जगामध्ये " #तान_टेंशन " यावर काहीतरी उपाय करणे खूप अनिवार्य / गरजेचं आहे .
नाहीतर ; " #मी_खुप_टेंशन_मध्ये_होतो_म्हणून_माज्याकडून_हे_झालं " .....हे खुप वाढेल .😢😢😢😢😢😢
तान मुक्त जीवन जगा , भले २ पैसे कमी कमवा .
जीव महत्वाचा आहे .
तुमच्यावर खुपजण आवलंबून असू शकतात. 
#जीवन_व्यर्थ_घालु_नका 👍
rups.515@gmail.com

No comments:

Post a Comment